lnwshop logo

It started with...... ผู้เเต่ง Nigiri sushi / TRomance

It started with...... ผู้เเต่ง Nigiri sushi / TRomance
หมวดหมู่ นิยายฝากขาย
ราคาปกติ 330.00 บาท
ลดเหลือ 300.00 บาท
สถานะสินค้า พร้อมส่ง
แก้ไขล่าสุด 11 เม.ย. 2561
ความพึงพอใจ ยังไม่มีความคิดเห็น
จำนวน
ชิ้น
หยิบลงตะกร้า
Share
Scan this!

It started with a fortune telling By Nigiri Sushi 

 

‘บุรี’ นึกอยากจะทดสอบความแม่นของหมอดูข้างทาง เลยให้คุณยายตาบอดทำนายดวงชะตาเล่นๆ
 
เรื่องจะไม่เป็นเรื่อง ถ้าหมอดูไม่พูดถึงลักษณะและนิสัยของ ‘เนื้อคู่’ ที่ฟังยังไงก็ไม่พ้นไปจาก‘การิน’
 
ไอ้แว่นเพื่อนสนิทที่กอดคอกันไปไหนมาไหนด้วยเสมอ
 
ตอนแรก บุรีก็ปรามาสว่าหมอดูมันคู่กับหมอเดา
แต่หลังจากที่มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นตรงกับคำทำนาย บุรีก็ชักหวั่นใจ ว่าเนื้อคู่เขา คงจะเป็นการินแน่
 
บุรีที่ไม่ได้อยากจะควงหนุ่มแทนสาวเลยถอยห่างจากเพื่อนรัก ทำให้การินนึกเสียใจจนขอแยกตัวออกมา
 
แต่อาการอยู่ไม่สุขตอนที่ต้องห่างกัน..มันยังไงล่ะเนี่ย..

 

  • ตัวอย่าง
“เนื้อคู่..ถ้าเป็นคู่แท้ที่ตามกันมา ความรู้สึกระหว่างกันจะเป็นความคุ้นเคย สบายใจ อยู่ด้วยแล้วมีความสุข ไม่อยากห่างไปไหน”
บุรีนั่งนึก มองซ้ายมองขวาหาคนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล..ไหนวะเนื้อคู่
 
“ถ้าใช้วิธีต้องมองตาหากันไปเรื่อยๆ ผมคงตาบอดพอดี” เขาขบขัน
 
“พ่อหนุ่มกับเขาไม่ใช่ว่ายังไม่เคยพบกัน แต่เจอกันมานานแล้วต่างหาก ตัวเราเองรู้จักเขาดี เหมือนกับที่เขารู้จักเราดี ต่างฝ่ายต่างพึ่งพากัน ช่วยเหลือกัน ลองคิดดูดีๆ..ใครที่ขาดไปแล้วเหมือนชีวิตมันจะแหว่งไปเสี้ยวหนึ่ง”
 
บุรีชะงัก รู้สึกหนาวๆร้อนๆบอกไม่ถูก
 
“คนๆนั้นอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล หรืออีกนัยก็คือ..” หญิงชราบอก “เขาเป็นคนใกล้ตัวพ่อหนุ่มนี่แหละ ใกล้มากจนอาจจะเผลอมองผ่าน แต่เขาคอยอยู่ข้างๆเรามาโดยตลอด ไม่เคยห่างกันไปไหนสักวัน”
 
คนฟังกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ในหัวค้นหาตามคำบอกใบ้ของคุณยาย
 
“เป็นคนผิวขาว ตัวสูงพอประมาณ ไม่ค่อยพูดมาก ยิ้มมากกว่าพูด ภายนอกดูแข็งๆ แต่ภายในเป็นคนจิตใจดี อ่อนโยนและใจอ่อนง่าย”
“เขาอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ไม่ได้อยู่ห่างจากตัวเราเลย”
 
“เฮ้! บู..” เสียงนุ่มๆทักเข้ามาพร้อมกับมืออุ่นที่แตะบนบ่ากว้าง “เสร็จหรือยังวะ”
บุรีเงยหน้ามอง เงินในมือสั่นริก
 
“เขาเป็นคนใกล้ตัว ใกล้มากจนอาจมองผ่าน แต่เขาคอยอยู่ข้างๆเรามาโดยตลอด ไม่เคยห่างกันไปไหนสักวัน”
 
“ไอ้..ไก่” บุรีคราง
 
มองคนใกล้ตัวผิวขาวที่สูงพอประมาณแต่เตี้ยกว่าเขา..คนที่มักจะยิ้มมากกว่าพูด..คนที่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข คอยช่วยเหลือตลอด..คนที่ไม่เคยห่างกันไปไหนสักวัน
 
การินหาวหวอด “ง่วงแล้ว กลับห้องกันเถอะ”
บุรีหันกลับมาหาหญิงสูงวัย
 
..ไม่มีเกณฑ์แต่งงาน ไม่มีการจดทะเบียนฯ ต้องอยู่กันแบบหลบๆ แต่ก็ขึ้นอยู่กับคนสองคน..
 
..อย่าบอกนะว่ามันเป็นไปแบบนั้น..ก็เพราะเนื้อคู่ของเขา..
 
..เป็น..ผู้ชาย..
 
“เชี่ย..” บุรีหลุดเสียงออกมา
 
....................................................................
 
..ใกล้เกินไป..ทั้งที่อยู่แค่นี้ แต่กลับเอื้อมไม่ถึง..
 
การแอบรักเพื่อนสนิท มันเหมือนกลืนยาขมที่เคลือบรสหวาน ได้ใกล้ชิดมากกว่าใครๆ แต่ก็ต้องเก็บความในใจไว้ตามลำพัง
 
หากบอกออกไป ใครจะรู้ว่ามันอาจทำลายความเป็นเพื่อน..สายสัมพันธ์หนึ่งเดียวที่ยึดรั้งพวกเขาไว้ด้วยกัน
 
ถ้าเป็นคนที่อยู่ไกล คงไม่มีอะไรจะเสีย แต่เพราะอยู่ห่างกันแค่ปลายนิ้ว ถึงได้หนักใจอยู่ทุกวันนี้
 
บุรีขยับตัวเล็กน้อย พึมพำอะไรบางอย่างออกมา การินยืนมอง จับจ้องไปที่ปากได้รูป อีกฝ่ายพูดในลำคอ..คล้ายจะละเมอ
เขาเลยชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ เงี่ยหูฟังว่ามันเพ้ออะไร
 
..ใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายมัน..
 
การินถอนหายใจแผ่วเบา เท้าแขนลงกับฟูกนอน
 
..ไอ้บูไม่รู้อะไรเลย..ไม่รู้ตัวจริงๆ ว่าเขากำลังมองหน้ามันด้วยความรู้สึกแบบไหน..
 
..ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเขากำลังจ้องเรียวปากของมัน..ด้วยความรู้สึกอย่างไร..
 
..ริมฝีปาก..ที่เขาต้องลักลอบครอบครอง..
 
....................................................................
 
It started with Broken Heart  By TRomance 
ผมเคยคิดนะว่า....
 
การหนีจากใครสักคนเพียงเพราะอกหักนั้น
 
งี่เง่าสิ้นดี!!
 
 
จังหวัด มิยางิ ประเทศญี่ปุ่น
 
ผมตัดสินใจมาเป็นหมาป่า(WWOOFer)เดียวดายที่ประเทศแห่งนี้
 
เพราะครั้งหนึ่งผมเคยได้มาพักกายพักใจที่นี่ในฐานะนักท่องเที่ยวแล้วประทับใจบ้านเมืองของญี่ปุ่นมากจนอยากมาอีกหลายๆ ครั้ง
 
เมื่อชีวิตเดินทางมาถึงจุดที่เรียกได้ว่าบอบช้ำ
 
ญี่ปุ่นก็เป็นที่แรกที่ผมนึกถึงและอยากเอาใจที่ร้อนรุ่มมาพักไว้กับความหนาวเย็นของที่นี่
 
“นี่”
 
อยู่ๆ มันก็ปลุกผมขึ้นมาจากภวังค์บ้าง
 
“หืม มีอะไรเหรอ”
 
“ทำไมถึงเลือกมาที่นี่ล่ะ”
 
อ่า....นี่คงเป็นรอบที่สองของวันที่จะต้องบอกเล่าเหตุผลที่น่าอายของตัวเองสินะ
 
“อกหักน่ะ”
 
“หนีสินะ”
 
“ก็ทำนองนั้นมั้ง”
 
“อ่อนแอละสิ”
 
เดี๋ยวนะ!! นี่ชวนกูนั่งกินเบียร์เป็นเพื่อนจริงอะ หรือแค่หาใครสักคนมานั่งด่าระบายอารมณ์กันแน่
 
“ถ้านายเป็นฉัน นายอาจจะคิดว่านี่คือการเข้มแข็งที่สุดแล้วก็ได้”
 
“ยังไงล่ะ”
 
 
เจ้าถิ่นพาผมนั่งรถไฟขบวนท้องถิ่นต่อด้วยชินคันเซ็นถึงได้มาโผล่ที่ย่านใจกลางเมืองอย่างชินจูกุ
 
ผมเองก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าหมอนี่พักอยู่ย่านโตเกียวตอนที่เราต้องเดินลัดเลาะตึกราร้านรวงและผู้คนมากมายที่เดินสวนกันไปมา
 
ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาล้วนตื่นตาตื่นใจจนกระทั่งลัดเลาะมาถึงแยกที่ห้างสรรพสินค้าคอยดักขาชอปอยู่ทุกทิศทาง
 
ป้ายโฆษณาบนตึกสูงสุดตานั่นฉุดขาผมให้หยุดอยู่กับที่แล้วมองภาพนั้นให้ชัดมากกว่านี้
 
มือที่เกาะกุมกันตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้หลุดออกจากกันนั่นทำให้ผมตกใจมากขึ้นไปอีก
 
‘คิตากาวะ อากิระ’ เป็นดารา
 
และหมอนี่กำลังมีละครที่กำลังฉายทางทีวีอยู่ตอนนี้
 
ความเป็นจริงตรงหน้ายิ่งตรึงให้ผมหยุดนิ่งจนแทบลืมลมหายใจของตัวเอง
 
คนที่ถูกผมปล่อยมือหันกลับมามองพร้อมกับสบถอะไรบางอย่างออกมา
 
แล้วถึงจะแหงนหน้ามองตามผมขึ้นไปเพื่อเจอกับป้ายคัตเอาท์อันใหญ่เต็มหน้าตึกที่มีรูปตัวเองเด่นชัดสะดุดตา
 
มันเพียงแค่ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะรีบสาวเท้าเข้ามากระชากมือผมเดินฝ่าฝูงชนออกไป
 
โดยไม่สนใจแรงขัดขืนสุดพลังของผมเลยสักนิด
 
มันลากผมตัวปลิวเหมือนผมเป็นเพียงตุ๊กตากระดาษที่ไม่มีชีวิตจนมาหยุดที่อพาร์ทเม้นต์แห่งนึง
 
ซึ่งมาลานโล่งใต้อาคารไว้สำหรับจอดรถ เมื่อถึงที่หมายมันก็กระชากประตูแล้วดันผมเข้าไปในรถที่มีคนนั่งรออยู่ก่อนแล้ว
 
“นี่ นายเคยหกล้มแล้วหัวเข่าถลอกมั้ย”
 
ผมพยักหน้า
 
“แล้วนายทำยังไง”
 
“รีบลุกขึ้นมาสิ”
 
“ใช่ นายพูดถูก เพราะถ้านายยังขืนอยู่อย่างนั้น แผลนายก็จะบดกับพื้นมากขึ้นๆ จากที่เคยเจ็บไม่มากก็จะเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ”
 
มันพาดแขนทั้งสองข้างเอาไว้บนพนักโซฟาผิวปากเหมือนสบายอารมณ์นักหนา มองผิวเผินก็เหมือนโอบหลังผมไว้ แต่คงไม่ใช่ใน
 
ลักษณะของคนรักแน่ๆ น่าจะเหมือนเสียที่ออฟโฮสมาเป็นเพื่อนคุยมากกว่า
 
“นี่คือคำปลอบโยนเหรอ”
 
“เปล่า ฉันพูดถึงเรื่องล้มแล้วเข่ากระแทกพื้นต่างหาก”
 
“ฉันพยายามแล้วนะอากิระ พยายามจนจะลืมเขาได้อยู่แล้ว แต่”
 
“ถ้านายยังคิดถึงเขาอยู่ นายจะมาบอกว่าพยายามลืมไม่ได้หรอก ถ้านายจะลืม นายต้องไม่คิดถึง ทฤษฎีง่ายๆ ”
 
“แต่มันทำยากนะ นายก็รู้”
 
“แต่นายต้องทำให้ได้ เพราะเวลาที่ผ่านไปมันไม่สามารถย้อนกลับมาหานายใหม่ได้แล้ว ความรักครั้งนี้ของนายก็เช่นกัน”
ผมมองมันอย่างคาดไม่ถึง เป็นคำปลอบโยนที่กระด้างแต่ลึกซึ้งมากในความรู้สึกผม
 
“อากิระ ขอบใจมากนะ”
 
“ไปเต้นกันเถอะ ฉันปล่อยให้ฮิเดะมันเท่อยู่คนเดียวในหมู่สาวๆ นานเกินไปแล้ว”
 
มันฉุดผมให้ลุกขึ้นตามกัน แต่ผมฝืนเอาไว้จนมันหันกลับมามอง
 
“นายไปเถอะ ฉันจะนั่งรออยู่ตรงนี้แหละ ฉันไม่ถนัดน่ะ”
 
ถึงผมจะบอกมันไปแล้ว แต่มือใหญ่นั้นก็ยังไม่ปล่อยแขนผมไป
 
“ทิ้งไปบ้างเถอะนะ ความทุกข์นายน่ะ ค่อยๆ ทิ้งไปบ้าง เริ่มตั้งแต่ตรงนี้ พร้อมฉัน”
 
เริ่มตั้งแต่ตรงนี้เหรอ? พร้อมฉันเหรอ?
 
สินค้านี้ยังไม่มีคนรีวิว
คำถาม
รายละเอียด
ชื่อผู้ถาม
ข้อมูลสำหรับการติดต่อกลับ (ไม่เปิดเผย เห็นเฉพาะเจ้าของร้าน)
อีเมล
เบอร์มือถือ
  • ถาม
สินค้านี้ยังไม่มีคนถามคำถาม

สั่งซื้อผ่านทางหน้าเว็บร้าน จะได้รับอีเมลตอบกลับอัตโนมัติทันที และสามารถโอนเงินได้โดยไม่ต้อง

รอคอมเฟิร์มจากทางร้านอีกครั้งค่ะ เเต่หากใช้ส่วนลดจะมีการตอบภายใน 24 ชั่วโมง

 

หนังสือพร้อมส่งสามารถโอนเงินภายใน 3  วัน 

 

หลังจากเเจ้งชำระเงินเรียบร้อยเเล้วรอการยืนยันการชำระเงินภายใน 7 วัน  ในการยืนยัน

 

สำหรับหนังสือพร้อมส่งจะมีอีเมล 1 ฉบับ 
การจัดส่งหนังสือ  สำหรับหนังสือพร้อมส่งจัดส่งหลังจากยืนยันการโอนเงินภายใน 1 อาทิตย์

สำหรับหนังสือเปิดจองสามารถจัดได้ภายใน 1 - 2 เดือนหลังจากที่ปิดจองเเละโิอนเงินของรอบนั้น ๆ 

 

เมื่อชำระเงินเรียบร้อยเเล้ว สามารถเเจ้งการชำระเงินได้ ที่นี่
 

ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเทสโก้ โลตัส พระราม 1 ออมทรัพย์
ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาสยามพารากอน ออมทรัพย์
ธ.กสิกรไทย สาขาสยามสแควร์ ออมทรัพย์
ธ.ทหารไทย สาขาบัญชีME ออมทรัพย์
ธ.กรุงไทย สาขาราชเทวี ออมทรัพย์
ธ.กรุงศรีอยุธยา สาขาเซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต ออมทรัพย์
เพื่อความเข้าใจตรงกันระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายและมิตรภาพที่ดีต่อกัน กรุณาทำความเข้าใจเงื่อนไข
× CLOSE
หนังสือ Pre order เนื่องจากที่คั่นไดคัต ของเเถมประจำเล่มหมด ใช้เวลาการผลิต 15-20 วัน  ดังนั้นหนังสือเรื่องนี้จึงเป็นแบบพรีออร์เดอร์นะคะ  เเละ หนังสือกำลังผลิตเพิ่ม ใช้เวลาการผลิตประมาณ 30 วัน ( นับวันหยุดสงกรานต์ )  ดังนั้นการจัดส่งอาจจะอยู่ประมาณวันที่ 30 พฤษภาคม 2561  หากมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ จะประกาศที่หน้าเพจ เเละ เว็บร้านค่ะ -
Go to Top
พูดคุย-สอบถาม คลิก